کارگاه آموزشی همسفران لژیون شانزدهم با نگهبانی و استادی «کمک راهنمای محترم همسفر خانم ناهید» و «دبیری همسفر خانم وجیهه » با دستور جلسه «عدالت، آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟» آغاز به کار نمود.




جهان هستی و فرمانروایی قدرت مطلق بر مبنای یک عدالتی بنا شده که اگر خارج از این عدالت بود و تعادل لازم را نداشت، همه چیز به هم می ریخت. ما عدالت را در همه جای دنیا می بینیم که همه چیز...




کمک راهنمای محترم همسفر خانم ناهید در لژیون مجازی چنین فرمودند:
سلام دوستان ناهید هستم همسفر
خداوند متعال را شاکر و سپاسگزارم که یک بار دیگر توفیق پیدا کردم در جمع دوستان عشق و محبت در فضای مجازی قرار بگیرم. انشاالله که حال دلتان خوب و لبتان خندان باشد و هفته خیلی خوبی را شروع کرده باشید. من هم به حمدالله خوب هستم و مشتاق دیدار تک تک شما هستم.
امروز در مورد دستور جلسه صحبت می کنم. «عدالت، آیا همه افراد در کنگره با هم برابر هستند؟» اگر به آرم کنگره دقت کرده باشید، یک مثلثی است که درون یک دایره قرار گرفته و اضلاع این مثلث در سه گوش این مثلث نوشته شده؛ معرفت، عمل سالم و عدالت. اول نکته ای راجع به این بگویم که سفر اولی های لژیون و تازه واردین عزیزمان در جریان قرار بگیرند: مثلث کمترین سطحی است که وجود دارد. چرا کمترین سطح است؟ چون از سه نقطه و سه ضلع تشکیل شده. سطح یعنی این که باید پوشیده باشد، وقتی ما دو نقطه را به هم وصل می کنیم یک خط به وجود می آید ولی هیچ موقع یک سطح به وجود نمی آید. حتماً باید سه نقطه داشته باشیم که از اتصال این سه نقطه به همدیگر یک سطح به وجود بیاید و مثلث کمترین سطح ممکن را بین اشکال هندسی دارد و دور این مثلث یک دایره است. دایره سطحی است که بی‌نهایت شعاع دارد، بی‌نهایت نقطه اطراف آن است، بی‌نهایت خط می شود درون آن رسم کرد و این برداشت این می شود که اگر من همسفر درون آن مثلث قرار گرفته باشم، یعنی با کمترین توانایی و علم و آگاهی وارد کنگره شده باشم و با آموزش های ناب کنگره خودم را به آن دایره برسانم که دارای بیشترین سطح؛ یعنی دارای بیشترین توانایی است. گفتیم نوشته معرفت، عدالت و عمل سالم، به این ترتیب است که همیشه از معرفت شروع می شود، معرفت یعنی آگاهی، دانش، اطلاع کسب کردن، شناخت پیدا کردن. ما اول باید نسبت به موضوعات اطلاع و شناخت کافی پیدا بکنیم تا بتوانیم عمل سالم را انجام بدهیم، پس این راه با معرفت شروع می شود و به عمل سالم ختم می شود. عمل سالم یعنی عملی که نتیجه آن به خیر ختم بشود، عمل سالم با عمل به ظاهر نیک خیلی فرق می کند. خیلی وقت ها اشتباه می گیریم، عملی یا کاری را انجام می دهیم که به نظر خودمان آن کار عمل سالم است ولی وقتی نتیجه آن به خیر ختم نباشد و باعث صلح و آرامش نشود، آن عمل سالم نیست و بعد در پرتو عمل سالم است که به عدالت می رسیم.
عدالت چیست؟ در مفهوم عامیانه، عدالت را برابری می گویند، یعنی مساوات، مساوی بودن ولی در کل عدالت به معنای برابری مطلق و مساوی بودن مطلق نیست. این جا می توانیم بگوییم که عدالت از تعادل می آید و منظور این دستور جلسه که در ادامه گفته شده که آیا همه افراد در کنگره با هم برابر هستند؟ این جا می خواهد بگوید، عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد. مثلاً این که پنکه های سقفی باید در سقف باشند که بتوانند باد بزنند و خنک بکنند، اگر ما آن پنکه های سقفی را روی زمین بیاوریم آیا بازدهی و راندمان آن پنکه ها مثل قبل است؟ قطعاً خیر، فرق می کند. پس یعنی هر چیزی باید  سر جای خودش قرار بگیرد. از حضرت علی پرسیدند که عدل بهتر است یا بخشش؟ حضرت علی می فرمایند: عدل و عدالت. چون بخشش باعث خارج شدن چیزی از جایگاه خودش می شود. وقتی چیزی را ببخشیم یعنی چیزی را داشتیم و الان دیگر نداریم و بخشش باعث خارج شدن آن می شود ولی عدالت باعث می شود که هر چیزی سر جای خودش باشد. هر وقت من همسفر در هر جایگاهی قرار می گیرم سریع پیش خودم می گویم آیا این عدالت است؟ آیا این که من مسافری دارم که باید در کنار او زندگی بکنم و مصرف کننده مواد مخدر است و مثلاً شیشه مصرف می کند و توهم می زند، آیا این عین عدالت است که من در کنار او قرار بگیرم؟ آقای مهندس می فرمایند: عین عدالت است، آدم در هر جایگاهی که هست عین عدالت است چون این به روز اَلَست و آن زمانی که ما پیمان بستیم بر می گردد و خداوند گفت: آیا من پروردگار شما هستم؟ و انسان گفت: قالوا بَلی. گفتیم: بله، پروردگار ما هستی. این مسئله به آن پیشینه و آن زمینه ای که قبلاً داشتیم بر می گردد و الان هیچ آگاهی از آن نداریم. خیلی وقت ها مسائلی که پیش می آید به دست فراموشی سپردیم و اصلاً یادمان نمی آید کجا دل چه کسی را شکستیم؟ کجا تهمت زدیم؟ سرزنش کردیم؟ یک نفر را تحقیر کردیم؟ موج اینها را به کائنات فرستادیم و امروز که دل من دارد می شکند می گویم این عدالت نیست ولی باید بدانم که این عین عدالت است چون آیه قرآن داریم که می گوید: «لَیسَ لِلاِنسانَ اِلّا ما سَعی»انسان چیزی نیست جز سعی و تلاش خودش. پس هر جایگاهی که من دارم آن چیزی است که با دست خودم رقم زدم و با سعی و تلاش خودم به دست آوردم، پس من باید خود را با عمل سالم خودم بسنجم، نه با دیگران. این می شود عدالت. تعادل یعنی هر چیزی در جایگاه خودش است. هر کس در هر جایگاهی که هست روزی او بوده و باید بپذیرد که اگر من در این جایگاه قرار گرفتم این حق من بوده و این عین عدالت است.
اما بخش دوم دستورجلسه می گوید: آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ اگر پاسخ کوتاه بخواهم بدهم می گویم: خیر! مثلاً مسافر و همسفری وارد کنگره می شوند، در ابتدای امر همه با هم برابرند و به طور مساوی از آموزش ها و امکانات استفاده می کنند، از یک صندلی استفاده می کنند، می توانند با حس خودشان راهنمایشان را انتخاب بکنند و این حق را دارند و آموزش های ناب یک راهنما در اختیار آن رهجو قرار می گیرد، این نیست که مثلاً فردی که پزشک است وقتی وارد کنگره می شود و با فردی که قاضی دادگستری است بگوییم صندلی شما با بقیه متفاوت است، آموزش هایی که شما می گیرید با بقیه متفاوت است. در کنگره این را نداریم و در اوایل ورود همه از یک نوع آموزش استفاده می کنند. به این می گویند: برابری و مساوات ولی در ادامه یک سری اتفاق ها می افتد که عین عدالت است و عدالت اجرا می شود. مثلاً همسفری که وارد کنگره می شود، سرش را با سر راهنمایش عوض می کند، فرمانبردار خوبی است، سفر خوبی را شروع می کند، به قول معروف پایش را جای پای راهنمایش می گذارد و راهنمای خود را الگو قرار می دهد‌. به نظر شما آیا او تفاوتی نمی کند با همسفری که مدام نق می زند؟ مدام بند پای مسافرش است؟ مسافرش را نمی تواند رها بکند؟ در حاشیه قرار می گیرد؟ و با این که راهنما می گوید که ما در کنگره "اما، ولی، چرا، اگر" نداریم مدام می پرسد چرا راهنما این کار را انجام می دهد؟ چرا فلان رهجو این حرف را زد؟ چرا مرزبان این کار را کرد؟ آیا بین این دو نفر تفاوتی نیست؟ آیا وقتی که همسفری وارد کنگره می شود و مسافرش درمان می شود و وارد سفر دوم می شوند و هر دو بازپرداخت رهایی را می دهند و بعد به جایگاه کمک راهنمایی می رسند و در کنگره خدمتگزار می شوند، با همسفری که به صورت خنثی می آید و می رود و باری به هر جهت به کنگره می آید، آیا تفاوتی بین این افراد نیست؟ قطعاً بین آن افراد تفاوت هست، آن کسی که می آید و کنگره را درک می کند، اعتقاد به متد DST دارد و آن کسی که می آید که فقط تکلیف انجام داده باشد، یک یا دو ساعتی به کنگره بیاید و برگردد، قطعاً بین این افراد و جایگاهی که آنها لمس می کنند تفاوت هست. آن کسی که فرمانبردار است حس و حال خیلی خوبی دارد و در جایگاه خدمت قرار می گیرد و همه به او احترام می گذارند و با محبت با او صحبت می کنند ولی یک نفر که جلساتش را درست شرکت نمی کند، اصلاً ممکن است دیر بیاید یا بخواهد زود برود یا اصلا نخواهد از آموزش های کنگره استفاده کند تفاوت بسیار روشنی هست. این دستور جلسه می خواهد بگوید که هر کسی وارد کنگره می شود و آموزش ها را می گیرد، درک می کند که به چه مکان مقدسی قدم گذاشته و سعی می کند مثل یک درخت هر آنچه را که دریافت می کند چندین برابر باز پرداخت بدهد، او فرق می کند و این عدالت است و این است که می گویند کنگره مانند گردباد سبز می ماند، این فرد می آید و در وسط این گردباد قرار می گیرد و شروع به چرخیدن می کند و مثل آن کاغذ پاره ها و پلاستیک هایی که اطراف گردباد هستند نیست که بخواهد به بیرون پرتاب بشود. این است که اگر امروز کسی در هر جایگاهی است، نتیجه عملکرد دیروز او بوده، او دیروز چه کار کرده که امروز این جایگاه نصیبش شده و قطعاً امروز من هر کاری انجام می دهم برای فردای من رقم می خورد و این است که عملکرد امروز من فردای مرا می سازد. اگر امروز در هر جایگاهی هستم خوب یا بد، زشت یا زیبا، کم یا زیاد، همانی است که خودم با دست های خودم فراهم کرده ام و این دقیقاً عین عدالت است.
در پایان صحبت هایم این را می خواهم بگویم که هر چه بکاریم همان را درو می کنیم، اگر باد بکاریم طوفان درو می کنیم، این نیست که من بدی کنم و منتظر خوبی باشم، مگر می شود من کینه، نفرت، خشم، تنفر و حسادت بکارم و بعد انتظار عشق و محبت داشته باشم؟ بگویم این چه جایگاهی است که الان دارم؟ چرا محبت و عشق دریافت نمی کنم؟ چرا کائنات این طور به من جواب می دهد؟ مگر من توی صراط مستقیم نیستم؟ آقای مهندس می فرمایند: عشق در هستی هست، مهم این است که تو دست هایت را باز کنی و قلبت آکنده از کینه و نفرت باشد تا بتوانی صدای عشق و محبت را بفهمی. امواج عشق همیشه همه جا ساطع است و طبق قانون عمل و عکس العمل ما هر کاری را که انجام دهیم نتیجه آن را قطعاً دریافت می کنیم و باز این عین عدالت است. انشالله که همه ما بتوانیم با کسب معرفت، عدالت و عمل سالم را در زندگی مان بر پا کنیم و رهجوهای لایقی برای جناب مهندس و کنگره باشیم، همین طور مادران و همسران خوبی برای خانواده ها باشیم.

مشارکت اعضای لژیون شانزدهم:
همسفر خانم سمیرا:

اکثراً همه بر این باورند که عدالت همان چیزی است که به نفع خودشان باشد، یعنی اگر من اشتباهی کردم و قرار شد تاوان آن را بدهم این دیگر عدالت نیست. بعضی ها هم عدالت را با بخشش اشتباه می گیرند، یعنی اگر من چیزی را از شخصی خواستم و آن را به من داد عدالت را برقرار کرده ولی اگر از دادن آن امتناع کرد، این دیگر عدالت نیست، در صورتی که عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار بگیرد. در هستی همه چیز بر مبنای عدالت است، اگر ظلم کردی یا قضاوت کردی، دروغ گفتی یا بدخواه کسی بودی، دقیقاً همان به تو بر می گردد و اگر هم خیرخواه کسی بودی و به دیگران محبت کردی جواب آن هم باز به شما باز می گردد. در کنگره ۶۰ آیا مسافری که شروع به سفر می کند و به حرمت ها و قوانین احترام می گذارد و سر ساعت در کلاس حضور دارد و به سخنان استادش گوش می کند و فرمانبردار است با شخصی که درست سفر نمی کند، برابر است؟ گویا شخصی که خدمت می کند و از وقت و خواسته های معقول خود می زند مانند مرزبانان، راهنماها، ایجنت و دیگر خدمتگزاران آنها با هم برابرند؟ آیا کسی که در لژیون سردار حضور دارد و در پیشرفت کنگره فعالیت می کند با کسی که درست سفر نمی کند، با هم برابرند؟ آیا کمک راهنمایی که چندین نفر و چندین خانواده را از تاریکی ها به سمت روشنایی ها هدایت کرده و نجات داده با کسی که چندین نفر و چندین خانواده را گمراه کرده، با هم برابرند؟ آیا شخصی که در کنگره 60 ضد ارزش ها را کنار می گذارد و به سمت ارزش ها حرکت می کند و به جامعه و خانواده و دیگران خدمت می کند، با کسی که هنوز سربار خانواده خود و دیگران است، با هم برابرند؟ در قرآن هم آمده که نابینایان و بینایان با هم برابر نیستند. آیا شخصی که خودش را به خواب زده با کسی که در خواب است، با هم برابرند؟ آیا دانایان با نادانان با هم برابرند؟ پس نتیجه می گیریم هر عملی که انجام می دهیم بازتاب آن به ما بر می گردد. این یعنی عدالت واقعی. در کنگره 60 یک مثلث داریم که در رأس آن عدالت، در سمت راستش معرفت و در سمت چپ آن عمل سالم می باشد که هر فردی بر مبنای آگاهی و دانش خود آن را کسب نموده و عمل می کند. شاید من هم قبلاً به فکر خواسته های خود بودم و عدالت را همان می دانستم اما امروز یاد گرفتم که عدالت یعنی هر چیزی سر جای خودش قرار می گیرد و این فقط و فقط از آموزش های جامع و ناب کنگره می باشد که آن را باید در زندگی خود کاربردی کنیم.  


همسفر خانم محدثه:
در مبحث عدالت و آیا همه در کنگره با هم برابرند؟ باید بگویم که خیر. بستر در کنگره برای همه کسانی که خواست درمان دارند یکسان است، برق سالن برای همه یکسان روشن می شود، درب سالن به روی همه باز می شود و ... ولی این خود شخص است که به چه میزان از این امکانات بهره ببرد. همان طور که در هستی خورشید می تابد، روز و شب برای همه یکسان است و این من هستم که چطور از این نعمت ها استفاده کنم، در کنگره نیز این من هستم که با تلاش و کوشش از مطالب استفاده می کنم، در جهت خودسازی خود قدم بر می دارم و ظرف وجودی ام را بزرگ می کنم و یا نه همانطور راکد می مانم و به آب گل آلود تبدیل می شوم. می بینیم در کنگره کسانی که خدمت می کنند از احترام خاصی برخوردارند و همین طور کسانی که حرمت کنگره را اجرا می کنند، نه تنها در کنگره بلکه در جامعه هم قابل احترام هستند، چرا که نتیجه اعمال خود را می بینند. کنگره ما را به صراط مستقیم و خوبی دعوت می کند، قطعاً خوبی در مقابل خوبی قرار می گیرد و این که من چه هستم و کجا هستم حتماً عین عدالت است و در پایان، بهشت را به بها می دهند نه به بهانه.


همسفر خانم محبوبه:
قصه زندگی ما از روز دیگری شروع شده و آن روز اَلَست است. جهان هستی و فرمانروایی قدرت مطلق بر مبنای یک عدالتی بنا شده که اگر خارج از این عدالت بود و تعادل لازم را نداشت، همه چیز به هم می ریخت. ما عدالت را در همه جای دنیا می بینیم که همه چیز در جای خودش قرار دارد اما گاهی به نظر می رسد که عدالتی در کار نیست. انسان با مواجه شدن با سختی ها و مشکلات زندگی از خودش سؤال می کند که چرا هر چه بدبختی و شکست است بر سر من و خانواده و فرزندان من می آید؟ یا گاهی گفته می شود که زندگی فلان شخص به خاطر طلسمی که دیگران انجام داده بودند، به نابودی کشیده شد و این اخبار بر آتش انسان مبنی بر بی عدالتی دنیا و قدرت مطلق اضافه می کند اما به راستی چرا این اتفاقات ناگوار در مراحل مختلف هستی، برای انسان پیش می آید و عدالت خداوند زیر سؤال می رود؟ باید گفت که ما در مواجه شدن با مشکلات یا سختی ها و ناملایمات زندگی، نمی توانیم سریعاً حکم بر بی عدالتی خداوند و بی گناهی خودمان صادر کنیم، چرا که برای دادن یک حکم عادلانه باید از دو طرف شناخت کافی داشته باشیم. در این جا یک طرف ما خداوند و یک طرف دیگر انسان است، باید در مورد شناخت انسان بدانیم که زندگی امروز او را نبینیم و بر مبنای آن قضاوت نکنیم. انسان یک زندگی قبل از تولد داشته و بعد زندگی کنونی او آغاز شده و بعد از آن زندگی پس از مرگ را آغاز می کند. پس علت این رویدادها به روز اَلَست و در واقع نامه پیشین انسان بر می گردد. ما انسان ها متاسفانه در چنین مواقعی تنها به قاضی می رویم و فقط جوانب کار خودمان را بررسی می کنیم، این هست که به نتیجه نمی رسیم و پیشینه خودمان را فراموش می کنیم و تصور می کنیم که در حق ما ظلم شده، در حالی که این ها بذرهایی است که در گذشته پاشیده ایم و حالا محصول آن را برداشت می کنیم که این محصول به عملکرد گذشته انسان بستگی دارد. پس خود ما هستیم که تعیین می کنیم چه عدالتی در مورد ما اجرا بشود ولی این نکته را باید بدانیم که حتی اگر ما در بدترین شرایط زندگی هم باشیم باز هم می توانیم با تغییر خودمان، ورق زندگی را برگردانیم. زندگی هر یک از ما مانند کتابی است که نویسنده آن خودمان هستیم، از تولد تا مرگ فقط یک ورق از این کتاب است. حال این سؤال پیش می آید که آیا این بلاها و اتفاقات، به خاطر گناهانی است که شخص مرتکب شده است؟ در جواب باید گفت این که هر اقدامی انسان انجام می دهد باید پاسخگوی آن باشد، در این شکی نیست و مسلماً هر گناهی، بازپرداختی هم دارد ولی گاهی این سختی ها یک فرایند آموزشی است که باید آن را طی کرد‌. اگر در این دنیا یاد گرفتیم چه بهتر و اگر یاد نگرفتیم به طبقات پایین تر می رویم تا زمانی که به تکامل لازم برسیم و به درجات بالاتر صعود کنیم. کسانی که کینه و بغض و حسادت را پیشه زندگی خود می کنند، وارد جهنم زندگی و در نهایت مرگ و نیستی می شوند، زیرا جاهل و نادان هستند ولی دانایان همیشه در آسایش و آرامش هستند و انتخاب این دو راه است که ما را مستوجب عدل الهی یا قهر الهی می کند. خداوند عادل است و هر آنچه برای ما پیش می آید از اعمال خوب یا بد ما است و آن روندی که در گذشته های دور داشته و از آن خبر نداریم اگر تقدیر است که من را مُلزم به پذیرش اثرات خوب و بد اعمال خودم می کند، تفکرات هم هست که فرصت فکر کردن به من می دهد که چگونه با بازتاب اعمالم روبرو بشوم و من هر چه آموزش و معرفت خودم را بالا ببرم بهتر می توانم با بازتاب اعمالم یا به صورت تنبیه و مجازات یا آموزش مواجه بشوم. به امید درک واقعی عدالت پروردگار و گردن نهادن به آنچه عدالتش حکم خواهد کرد.

همسفر خانم شهین:
باید به هستی نگاه کنیم که وقتی خداوند نوزادی را در شکم مادرش قرار می دهد، نمی گوید آن نوزاد دو ماهه به دنیا بیاید یا پنج ماهه یا بیست ماهه. از روی عدالت می گوید همه نوزادها از شکم مادر بعد از 9 ماه و 9 روز و 9 ساعت به دنیا بیایند یا وقتی خورشید طلوع می کند نمی گوید: به این شخص یا موجود یا گیاه روشنایی و گرمی بدهید ولی به دیگری روشنایی و گرمی ندهید. در کنگره هم همین طور است، همه افراد از بدو ورود به کنگره در وضعیتی که قرار دارند با هر سن و سال و سطح سوادی فرقی نمی کند، همه از نظر کنگره با هم برابرند و آقای مهندس می فرمایند: در هر جایگاه و وضعیتی که هستید همه را پشت در بگذارید و به عنوان یک رهجو وارد کنگره شوید و به همه یک جور آموزش داده می شود. پس عملکرد مرا در طول سفر و جایگاه های خدمت و به طور کلی معرفت و دانایی که به دست می آورم و عمل سالمی که انجام می دهم، جایگاه ها تعریف می کند و در کتاب شریف هم آمده است که انسان چیزی نیست به جز سعی و تلاش خودش. مثلاً اگر درست سفر کنیم و آموزش ها را خوب دریافت کنیم و کاربردی کنیم و در حاشیه نباشیم، قطعاً به رهایی و آرامش می رسیم و وارد سفر دوم می شویم. مثال همان گردباد است که آقای مهندس می فرمایند: اگر در وسط این گردباد سبز قرار بگیری می توانی به اوج بروی و می توانی به درجات بالاتر برسی ولی اگر در حاشیه باشی مثل همان پارچه ها و پلاستیک های کهنه به بیرون پرتاب می شوی و از ناکجاآباد سر در می آوری. پس همه این ها عین عدالت است و باید بتوانم خوب تزکیه و پالایش کنم و نفس اماره را تبدیل به نفس مطمئنه کنم، ناخالصی ها را جدا کنم و در صراط مستقیم قرار بگیرم و آموزش های ناب کنگره را خوب دریافت و کاربردی کنم تا بتوانم به مرحله رضا و تسلیم برسم و آن موقع است که دیگر شکایت نمی کنم که عدالت درست برقرار نشده است. به همین دلیل با رسیدن به این مرحله چهره ها آرام می شود، قلبی گشاده و آرامشی وصف ناپذیر داریم و این همان پاداشی نیکو و بند عشقی است که بین ما و قدرت مطلق برقرار شده و این اتفاق نمی افتد مگر با گرفتن آموزش های ناب کنگره و کاربردی کردن آنها.

همسفر خانم وجیهه:
من اوایل چون آگاهی و دانش الان را نداشتم خیلی ناراحت می شدم که چرا می گویند در کنگره همه با هم برابر نیستند؟ مگر آقای مهندس نمی گویند که برایم فرقی نمی کند که سفر اولی باشد یا سفر دومی یا تازه وارد؟ پس چرا این دستور جلسه را گذاشته اند؟ بعد از این که سی دی عدالت را گوش کردم و آموزش های کنگره را دریافت کردم، مفهوم عدالت در کنگره را فهمیدم که خداوند، جهان را با عدالت آفریده است و عدالت برای همه نباید برابر باشد و این خود ما هستیم که تعیین می کنیم با بقیه برابر باشیم یا خیر و هر انسانی با توجه به سطح دانایی و شناخت و آگاهی اش جایگاه خودش را تعیین می کند. پس من وقتی به کنگره آمدم اگر درست سفر نمی کردم نباید جایگاه سفر دومی را داشته باشم و مقصر خودم هستم که درست سفر نمی کنم و آموزش ها را نمی گیرم و از گردباد کنگره به بیرون پرتاب می شوم. هر وقت مشکلی پیدا می کنیم باید به درون خودمان نگاه کنیم و حتماً خواسته و نتیجه عمل خودمان بوده است و این عین عدالت است. در کنگره هر کسی در هر جایگاهی قرار دارد عین عدالت است و تنها چیزی که در کنگره برای همه برابر است آموزش ها و منابع آموزشی است که همه می توانند از آنها استفاده کنند.


مشارکت یکی از اعضا:
وقتی به آرم کنگره نگاه می کنیم، می بینیم که عدالت، معرفت و عمل سالم اضلاع آن هستند که عدالت در رأس این مثلث قرار دارد. شاید تاکنون تصور می کردیم عدالت یعنی همه با هم مساوی باشند و همه از همه چیز به اندازه مساوی سهم ببرند اما باید بدانیم که عدالت یعنی تعادل، یعنی هر چیزی سر جای خودش باشد، یعنی درست تقسیم کردن و اکنون به خوبی فهمیده ایم که برای برقراری عدالت بایستی ابتدا به شناخت و آگاهی کامل یا همان معرفت برسیم و بعد از آن با همان معرفت کسب شده در راه عمل سالم قدم برداریم تا این که در نهایت بتوانیم به تعادل یا عدالت برسیم. آیا همه افراد در کنگره با هم برابرند؟ عدالت به ما می گوید خیر، همه افرادی که وارد کنگره می شوند در ابتدای کار از نظر کنگره با هم برابرند؛ از این جهت که همه امکانات و خدمات کنگره در ابتدا برای همه افراد تازه وارد با هم مساوی است ولی این که چه کسی، با چه کیفیتی سفر خود را انجام می دهد، رهایی و درمان یا ماندن در تاریکی را انتخاب می کند بسیار اهمیت دارد. هر کدام از ما در هر جایگاهی که قرار داریم نتیجه تلاش خودمان است و این عین عدالت است. تمام ساختارهایی که در آفرینش و هستی وجود دارند به واسطه عدالت الهی سر جای خودشان هستند، بنابراین از آن جایی که قوانین کنگره همانند قوانین هستی می باشد عدالت در کنگره وجود دارد و همه افراد در کنگره با هم برابر نیستند و جایگاه افراد متفاوت است، زیرا تلاش هر شخص متفاوت می باشد. شخصی که بعد از دو یا سه سال از ورود به رهایی و درمان به یک تعادل و آرامش نسبی در کنگره رسیده و در جایگاه مرزبان یا راهنما یا هر جایگاه خدمتی دیگر مشغول است قطعاً فرق دارد با کسی که چند سال است به کنگره می آید و هنوز به درمان نرسیده یا همسفری که چند سال است به کنگره می آید و هنوز در خیلی از ضدارزش های خود غوطه ور است و حاضر به انجام هیچ خدمتی نیست و آرامشی نیز به همراه ندارد. نکته مهم این دستورجلسه در این است که ما باور داشته باشیم به میزان تلاش و کوشش خودمان به جایگاه های بالاتر می رسیم و در ادامه اگر به وجود عدالت، ایمان داشته باشیم قطعاً روز به روز به تلاش خود ادامه می دهیم تا به جایگاه واقعی خود برسیم یا در همان جایی باشیم که باید باشیم. کنگره مانند گردباد سبز است که وقتی به چرخش در می آید تمام زباله ها و آنانی که کج رفتاری می کنند را به بیرون پرتاب می کند، هستی هم دقیقاً همین طور عمل می کند، اگر تابع عمل سالم باشیم به مرکز گردباد هدایت و صعود می کنیم، در غیر این صورت به بیرون پرتاب می شویم.

با تشکر از کمک راهنمای محترم همسفر خانم ناهید و همسفران لژیون شانزدهم


Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: عملکرد لژیون،


لینک های مرتبط: دستور جلسه،

می توانید دیدگاه خود را بنویسید
همسفر محدثه چهارشنبه 26 شهریور 1399 12:42 ق.ظ
خداقوت خدمت راهنمای عزیزمم خانم ناهید و بچه های لزیون شانزدهم
با سپاس خدمت خدمتگزاران سایت
همسفر ساناز لژیون ۱۶ دوشنبه 24 شهریور 1399 03:45 ب.ظ
خداقوت خدمت کمک راهنمای عزیزم خانم ناهید و اعضای خوب لژیون 16 بسیار عالی مشارکت کردید
ممنون از خدمتگزاران سایت
همسفر مریم لژیون نهم یکشنبه 23 شهریور 1399 07:13 ب.ظ
خدمت خانم ناهید خداقوت عرض میکنم از لژیون شما بسیار آموختم به رهجویان لژیون شانزدهم هم خداقوت می گویم خیلی زیبا دستور جلسه عدالت را باز نمودید به همسفر رویا هم خداقوت عرض میکنم
همسفر نجمه لژیون 16 یکشنبه 23 شهریور 1399 12:26 ق.ظ
خدا قوت به کمک راهنمای محترم خانم ناهید عزیزم واعضای لژیون شانزدهم.
بسیار آموزنده بود.
خدا قوت به خانم رویا عزیز
همسفر محدثه شنبه 22 شهریور 1399 02:32 ب.ظ
سلام و خداقوت خدمت اعضای خدمتگدار سایت.بسیار اموزنده و پربار بود.یک خداقوت و خسته نباشبد هم خدنت خانم ناهید و دوستان لژیون 16
همسفر حلوه لژیون ۲۴ جمعه 21 شهریور 1399 10:29 ب.ظ
خدا قوت به کمک راهنمای محترم خانم ناهید و کلیه اعضای لژیون شانزدهم
همسفر زهرا مرزبان جمعه 21 شهریور 1399 12:08 ب.ظ
عرض سلام وخداقوت خدمت خانم ناهید عزیز،بسیار از صحبت های شما آموزش گرفتم واز صحبت های رهجوهای عزیزتون ،ممنون از تمام زحمات شما وسپاس از تک تک عزیزان.
خداقوت ویژه خدمت مدیر سایت خانم فاطمه عزیزو همه خدمت گذاران در قسمت سایت
همسفر فاطمه ت لژیون ۱ جمعه 21 شهریور 1399 11:33 ق.ظ
با سلام وخدا قوت خدمت خانم عزیزم وهمچنین خداقوت خدمت لژیون شانزدهم انشاالله که همیشه موفق و سربلند باشید.با تشکر از خانم رویا عزیز وتمامی خدمت گذاران سایت که زحمت می کشند.
همسفرمریم ل۲۴ جمعه 21 شهریور 1399 10:07 ق.ظ
بسیار عالی بود ممنون از خانم ناهید عزیز واعضای لژیون موفق باشید
همسفر ملیحه لژیون نوزده سلمان فارسی جمعه 21 شهریور 1399 01:55 ق.ظ
سلام و خدا قوت خدمت خانم ناهید عزیز و همه دوستان در لژیون شانزدهم مطااب بسیار زیبا و آموزنده بود.
تشکر از خانم رویا خدا قوت
همسفر نفیسه لژیون یکم جمعه 21 شهریور 1399 01:49 ق.ظ
بسیار عالی بود خدا قوت
همسفر مریم پنجشنبه 20 شهریور 1399 11:51 ب.ظ
خدمت خانم ناهید عزیز خدا قوت عرض می کنم. از سخنان آموزنده تون و مشارکت عزیزان استفاده بردم.
خدا قوت خدمت خانم رویا و همه خدمتگزاران سایت
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
نویسندگان ...
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic